Julio Collider'ın Kıdemli Yazarıdır. Üniversitede Tarih ve Uluslararası İlişkiler okudu ancak mesleğini kültürel gazetecilikte buldu. Julio yazmadığı zamanlarda yakındaki bir okulda İngilizce de öğretiyor. Hayatının çoğunu São Paulo'da geçirdi ve burada CCXP ve diğer büyük olayları haber yaptı.
Filmleri, müziği ve televizyonu küçük yaşlardan beri seven biri, sevdiği şeylerle ilgili her dakika ayrıntısını bilmekle gurur duyuyor. Büyüdüğünde küçük bir kırsal kasabada bir sinema salonu sahibi olmayı hayal eder.
En çok sabırsızlıkla beklediğiniz filmin herkesin bahsettiği bir belgesel olmadığını anladığınızda, gerçekten bir film tutkunu olduğunuzu anlarsınız.
Ekim ayında MUBI, Sofia Coppola'nın Marie Antoinette filminin yapımını konu alan ve kendi annesi Eleanor Coppola'nın tecrit sırasında yapımını konu alan Marie Antoinette Yapımı filmini yayınladı.
Ünlü film yapımcısı klanının reisi, kocası Francis Ford Coppola'nın klasik Apocalypse Now filminin kaotik prodüksiyonunu tasvir eden bir başka yapım belgeseli olan Hearts of Darkness: A Filmmaker's Apocalypse'i yönetmesiyle tanınıyor.
Ancak şaşırtıcı bir şekilde, her iki filmin de Coppola aile ilişkileri olmanın ötesinde çok daha fazla ortak noktası var, bu da Marie Antoinette'i Yapmak'ı konusu kadar ilgi çekici kılıyor.
Herkes Sofia Coppola'yı hikaye anlatımına kendine özgü samimi yaklaşımı ve inkar edilemez tarzı nedeniyle tanıyor ve seviyor.
O halde onun çalışmalarını babasının destanlarıyla karşılaştırmak neredeyse gülünç görünüyor, ancak Marie Antoinette'i Yaratmak her iki Coppolas'ın film yapımına yaklaşımının zaman zaman ne kadar benzer olduğuna dair ilginç bir örnek oluşturuyor.
Apocalypse Now oldukça iddialı bir projeydi ve yapım aşamasında pek çok şey ters gitti. Marie Antoinette'te çok fazla olmasa da, büyüklüğü Sofia'nın başarısını babasınınkine benzetmeye yetiyor.
2005'in başlarında 57 gün süren Marie Antoinette, 40 milyon dolarlık bütçesiyle Sofia Coppola'nın bugüne kadarki en büyük ve en pahalı filmi.
Ancak daha da dikkat çekici olan şey, kendisi ve ekibinin, Fransız hükümeti tarafından orada çekim yapmaları için benzeri görülmemiş bir erişim hakkı verildiği için tüm prodüksiyonu Versailles'a taşımayı nasıl başardıklarıydı.
Bu bir ayrıcalık ve büyük bir avantaj ama kendine has zorlukları da beraberinde getiriyor; Örneğin zaman yönetimi, aksesuarlar ve mobilyalarla ilgili gerilimlerin tümü on bire kadar çevrilmişti.
Apocalypse Now, üretim sorunları söz konusu olduğunda kendi liginde olmasına rağmen Filipinler'de de çekildi. Yine de Sofia, özgünlük uğruna bu tür zorluklarla yüzleşmeye fazlasıyla istekli olması anlamında babasını örnek alıyor.
Mesela Lost in Translation'ı Japonya'da çekmişti ama bu Versailles'ın ölçeği ve karmaşıklığıyla kıyaslanamaz. Bu aynı zamanda kendi sağlığına da zarar verdi, ancak Coppola'lar sanatları için her şeyi feda etme iradeleriyle tanınıyor.
Hearts of Darkness'ta olduğu gibi, Marie Antoinette'i Yaratmak'ı baştan sona Eleanor Coppola'nın bakış açısıyla, uzun süredir birlikte çalıştığı Diane Lane'in anlatımıyla takip ediyoruz.
Çalışma süresinin çoğunu film yapımını belgeleyerek geçiriyor, ancak her iki filmde de en ilginç kısımlar, gözlerini sanatçı veya film yapımcısı olarak değil ailesi olarak konularına çevirdiği zamanlar.
O zamanlar çocuklarıyla birlikte Francis'i takip ediyor ve günlüğü için her şeyi filme alıyordu; artık çocuklarının hepsi büyümüş ve kendi filmlerinin başındalar.
Eleanor, prodüksiyonu takip ederken Coppola klanını doğal ortamlarında, yani bir film setinde belgeleyen 80 saatten fazla görüntü topladı. Sofia yönetiyor ve ağabeyi Roman Coppola ikinci birime yardımcı olmak için hazır bulunuyor.
Francis onları desteklemek için ortaya çıkıyor ve klanın en yeni film yapımcısı Gia Coppola'nın bile bir kamera hücresi var. Tabii ki, XVI.
Louis'i oynayan ve Sofia'nın kuzeni olan Jason Schwartzman'ın yanı sıra, Eleanor ile kamera karşısında ilk kez tanışan Sofia'nın o zamanki gelecekteki kocası Thomas Mars'tan bahsetmiyorum bile.
Doğal olarak Eleanor, Sofia'ya özel önem veriyor. Kızının başarısına duyduğu hayranlık her çekimde ortaya çıkıyor ve her şeyi filme alma fikrinin aslında Sofia'yı anlamak ve ona daha yakın olmak isteğiyle ilgili olduğu anlaşılıyor.
Eleanor'un neden Marie Antoinette'i yapmayı seçtiğini ve bunun kendi işine nasıl uyduğunu sormasını izlemek çok güzel. Bu, yalnızca hem anne hem de sanatçı olan birinin sahip olabileceği türden bir bakış açısı ve onun tüm bunları belgeleyecek içgörüye sahip olduğu için çok şanslıyız.
Eleanor'un duyarlılığı, bazılarımızın Coppola'ların yaptığı gibi kendimizi film yoluyla ifade etme yeteneğiyle doğmadığımız için biraz kıskanmamıza yetiyor.
Insights like "Moviemaking, which, as I grew up, seemed so exotic, was how my family spent an evening together," are the kind anyone would love to have about their own family and trade, but, unfortunately, such a gift is for very few people — and it's only by looking at her children like this that Eleanor discovers she actually has it, too.
Marie Antoinette'i yaratmak pek çok şeyle ilgilidir, ancak meşhur yapım ve Coppola aile dinamiklerinin ötesinde, aslında Eleanor Coppola'nın bir sanatçı olarak nasıl kendine geldiğiyle de ilgilidir.
Tüm belgesel süreci boyunca Sofia'nın çalışmalarına hayret ederken aynı zamanda kendisinin de kendi işini yapıp yapmaması gerektiğini sorguluyor. Bu uzun zamandır aklında olmalı ve onun konumundaki bir kadın için bu doğal bir eğilim.
Bir bakıma o da Sofia'nın kahramanlarından biri olabilirmiş gibi geliyor.
On yıl sonra, Eleanor sonunda yönetmen olarak ilk uzun metrajlı filmi Paris Can Wait'i ve ardından 2020'de vizyona giren Love Is Love Is Love'ı yayınlayacaktı.
Pek ilgi görmemiş olabilirler ama kendi ailesiyle ilgili her iki eseri de dikkat çekti ve herkesin kocasını ve çocuklarını övdüğü aynı yeteneğe sahip olduğunu kanıtladı. Marie Antoinette'i Yapmak kitabında "Belgesel çekmek kişiliğime aykırı.
Yine de defalarca yapıyorum" diyor ve bu ısrar için minnettarız.
Marie Antoinette'in Yapımı MUBI'de izlenebiliyor.