Açlık Oyunları serisi olarak bilinen genç yetişkinlere yönelik distopik fenomenin arkasındaki kadın Suzanne Collins, ön filmleriyle oldukça hesaplı görünüyor. Bunu iyi bir şey olarak söylüyorum.
Collins, orijinal anlatıya gerçekten hizmet etmeyen sonsuz içerik ve ön bölümleri (ahem, görünüşe göre kalıcı olarak tamamlanmamış Fantastik Canavarlar serisi) pompalamak yerine, ilk üç romandaki ("Açlık Oyunları" ve onun devamı "Ateşi Yakalamak" ve "Alaycı Kuş") ana karakterleri ve hikayeleri anlamamıza yardımcı olan hikayelere bağlı kalıyor.
Bu, Tom Blyth'i gelecekteki Panem başkanı Coriolanus Snow olarak gösteren ve orijinal filmlerde ( Donald Sutherland tarafından canlandırıldığı) Jennifer Lawrence'ın Katniss'inin karşılaştığı kötü adama nasıl ve neden dönüştüğünü açıklayan 2023 yapımı beyazperde ön filmi "Açlık Oyunları: Şarkıcı Kuşları ve Yılanların Şarkısı" için de geçerliydi.
Neyse ki bu, Haymitch Abernathy'nin 2025 tarihli "Hasattaki Gün Doğumu" romanından uyarlanan "Açlık Oyunları: Hasat Sırasında Gündoğumu" ön filmi için de geçerli.
Haymitch -Woody Harrelson'ın yarattığı ve "We Were Liars" ve "East of Eden" mezunu Joseph Zada'nın bu yeni filmde muhteşem bir şekilde oynadığı rol- her 25 yılda bir gerçekleşen, adı geçen Oyunların bir nevi çılgın "özel baskısı" olan İkinci Çeyrek Asır Oyunları sırasında on altı yaşında. 50.
Oyunlar için, Panem'den sorumlu olan mutlak güce sahip Capitol, totaliter ulusun 12 bölgesinin her birinden iki kat daha fazla haraç topluyor, bu da arenaya 48 çocuğun gireceği ve yalnızca birinin hayatta kalacağı anlamına geliyor.
Açıkçası, bu öncül hemen merak uyandırıyor, ancak yönetmen Francis Lawrence ile senaristler Billy Ray ve Michael Lesslie, şok değerinin ötesinde, bu hikayenin baştan sona insani, duygusal ve sürükleyici kalmasını sağlıyorlar.
Bunun büyük bir kısmı da unutulmaz bir performans sergileyen Zada'ya teşekkürler.
Yerleşik bir franchise karakterini canlandırmak - özellikle de inanılmaz derecede ünlü ve beğenilen bir aktör tarafından yaratılmış olanı - zorlu bir girişim olmalı ve bu kesin durumun en önemli ve en önemli noktalarına çok geçmeden geri döneceğim.
Ancak öncelikle bu filmde büyük sorumluluğu olan aktör Joseph Zada'yı güçlü ve sınırsız bir şekilde övmek istiyorum. İyi bir Haymitch olmadan "Hasatta Gündoğumu" başarısız olur.
Neyse ki, Zada bu göreve fazlasıyla hazır ve filmin son derece hızlı - ama aşırı derecede değil - temposu, onun nispeten kısa bir süre içinde büyük bir duygusal yolculuktan geçmesi gerektiği anlamına geliyor. Zada, ister 12.
Bölge'deki kız arkadaşı Lenore Dove Baird'e (Whitney Peak), onu öldürmeyi uman muhtemelen 47 çocukla dolu bir arenaya girmeden hemen önce, hasattan sonra ağlayarak göreceğine dair söz verse de, her saniyesini Haymitch olarak satıyor.
Zada harika ama Haymitch gibi bunu tek başına yapmıyor.
Çünkü, yine, "Hasat Sırasında Gündoğumu" çok hızlı bir klipte ilerliyor - adil olmak gerekirse, 400 sayfayı yaklaşık 2 saat 40 dakikaya sığdırıyor - en çok bağ kurduğumuz karakter o ve Haymitch'in en çok bağ kurduğu karakter de muhtemelen Mckenna Grace'in canlandırdığı, Bölge 12'nin haraç arkadaşı Maysilee Donner.
Maysilee'nin bir tür okul bahçesindeki zorba olduğu memlekette düşman olmalarına rağmen, ikisi birlikte Oyunların sonuna kadar gelen alışılmadık müttefikler haline gelir ve Grace, rolüne bir çeliklik katar ve sonunda anlaşılır bir şekilde korkmuş bir genç kızı ortaya çıkarır.
Francis Lawrence ve ekibinin, sanatçıları için muhteşem bir dünya yaratmasının kesinlikle faydası var.
Joseph Zada ve McKenna Grace, haraçlar arasında öne çıkanlar - Ben Wang, Molly McCann ve Iona Bell ile ilgili olarak, ki bunlardan ilki 12.
Bölge haraç Wyatt Callow'u oynuyor ve geri kalanı Louella ve "Lou Lou" McCoy'u oynuyorlar, onlar, muhtemelen tespit edebileceğiniz nedenlerden dolayı filmde pek yer almıyorlar - olağanüstü performanslar sergiliyorlar, ancak Francis Lawrence'ın genel vizyonuna ve kendisinin ve yaratıcısının yarattığı baş döndürücü dünya inşasına saygı gösterilmelidir. ekip "Hasatta Gündoğumu"nu sunuyor.
Lawrence'la yönettiği (ya da yönetmeye hazırlanan) film ve diğer distopik gençlik filmleri hakkında konuştuğumda şöyle dedi: "Sanırım bu dünyaların distopik yönü, benim için çoğu, dünya inşasıyla ilgili." Oyuna duyulan bu sevgi ortadadır, çünkü "Hasatta Gündoğumu" olağanüstü görünüyor ve hissettiriyor.
Açlık Oyunları serisine aşina iseniz, Panem'in oldukça farklı iki dönemini gördüğümüzü ve bunların anlaşılır şekilde farklı teknik gelişmelerle birlikte geldiğini biliyorsunuzdur.
"Ötücü Kuşların ve Yılanların Şarkısı"nda her şey nispeten ilkeldir; "Açlık Oyunları"ndan başlayarak, teknoloji birkaç on yıl sonra çok daha gelişmiş durumda.
"Hasatta Gündoğumu" burada tam olarak ortaya düşüyor, dünyanın küçük detayları nedeniyle özellikle harika; Gerçekten takdir ettiğim örneklerden biri, Katniss ve diğer haraçların yıllar sonra girdiğini gördüğümüz tüplerin aksine, haraçların küçük platformlarda arenaya kaldırılmasıdır.
Spoiler vermeden, arenanın teknik lojistiği "Sunrise on the Reaping"de çok büyük bir rol oynuyor ve dünya en iyi şekilde zengin, dolu ve rahatsız edici derecede gerçek hissediyor.
"Açlık Oyunları: Hasat Sırasında Gündoğumu", " Açlık Oyunları: Ateşi Yakalamak" gibi önceki bölümlerden ve "Açlık Oyunları: Alaycı Kuş"un her iki bölümünden hatırlayacağınız karakterlerle dolu ve sonuçlar... biraz karışık. (Filmin vizyona girmesinden çok önce, Jennifer Lawrence ve Josh Hutcherson'ın Katniss Everdeen ve Peeta Mellark rollerini yeniden canlandıracakları doğrulanmıştı; bunun tam olarak nasıl gerçekleştiği siz oturup filmi görene kadar bir sır olarak kalacak.) Burada tekrar baş döndürücü ilerleme hızından bahsedeceğim ve bu kötü bir şey değil, ancak bu, birçok karakterin tanıtıldığı ve özetle ortadan kaybolduğu anlamına geliyor; Bu aynı zamanda Billy Porter'ın olağanüstü Capitol stilisti Magno Stift için de geçerli, ancak yasal karısı ve baş düşmanı, vampir Glenn Close'un oyun oynadığı bir plastik cerrahi kabusu olan Drusilla Sickle çok daha fazla ilgi görüyor.
Keşke Elle Fanning'in, başlangıçta Elizabeth Banks'in canlandırdığı Effie Trinket karakterini yorumlayışını daha fazla görebilseydik ama kendisi sahnelerinde kesinlikle harika; Kieran Culkin, Caesar Flickerman'ın Stanley Tucci öncesi versiyonunu oynuyor ve gösterişli, abartılı ve inkar edilemeyecek kadar keskin ve dinamik.
Jesse Plemons, her zamanki gibi harika bir iş çıkarıyor; suskun bir dönek Plutarch Heavensbee rolünde Philip Seymour Hoffman'ın yerine geçerek, Hoffman'ın performansını yansıtırken kendi performansını da yansıtıyor.
Yinelenen karakterlerin ardındaki en iyi ve en kötü performans gösterenler Ralph Fiennes ve Kelvin Harrison Jr.'dır.
Fiennes, Panem'in başkanı Coriolanus Snow rolünde Tom Blyth ve Donald Sutherland arasındaki boşluğu doldurmayı başarıyor, ancak üzgünüm ki Harrison Jr., selefi Jeffrey Wright'ın bir tür " Saturday Night Live" izlenimini veriyor.
Buradaki talebin büyük olduğunu takdir ediyorum, ancak ne yazık ki her oyuncu bu zorluğun üstesinden tam olarak gelemiyor.
"Açlık Oyunları: Hasat Sırasında Gündoğumu"nda seçeceğim büyük bir "özellik" varsa, bu pek çok uyarlamayı etkileyen bir sorundur: çoğu şeyi gereğinden fazla açıklar.
Kitap Haymitch'in bakış açısından anlatıldığı için, onun çıkarımları ve derlemeleri sırasında çok şey öğreniyoruz; filmin tüm bunları titizlikle söylemesi gerekiyor. Yine de küçük bir kelime oyunu.
"Hasarda Gün Doğumu" vizyona girmeden önce, bu filmin saf kalite açısından "Açlık Oyunları: Ateşi Yakalamak" filmini geride bırakacağına dair anekdot niteliğinde konuşmalar gördüm ve duydum. Saygılarımla, katılmıyorum.
"Ateşi Yakalamak" uzun vadede en iyi Açlık Oyunları filmi ve başlı başına gerçekten harika ve iyi yapılmış bir film olmakla kalmıyor - Francis Lawrence, arenaya girdiğimizde bu inanılmaz en boy oranı değişikliği için tekrar teşekkür ederiz ve görüntü yönetmeniniz Jo Willems'e de teşekkür ederiz - ama "Ateşi Yakalamak", anlatımını "Hasattaki Gün Doğumu" kadar yoğun bir şekilde açıklamak zorunda değil.
Yine de, bu sadece bir adaptasyon tuhaflığıdır ve "Ateşi Yakalamak" anlatısal olarak selefinden uzaklaşabilmek haksız bir avantajdır.
"Hasattaki Gündoğumu", "Ateşi Yakalamak"ı geçemeyebilir ama Açlık Oyunları film serisine gerçekten mükemmel bir katkıdır ve yılın en heyecan verici aksiyon filmlerinden biridir.
Bu evren genişlemeye devam ederken (yani Suzanne Collins gelecekteki kitaplar yazmaya karar verirse), Lawrence'ı dümende tutarsak ve birinci sınıf oyuncuları seçmeye devam edersek, Açlık Oyunları hayranları mükemmel ellerde kalacak.
"Açlık Oyunları: Hasat Sırasında Gündoğumu" 20 Kasım 2026'da sinemalarda vizyona girecek.